Bible Catholic Church Catholic Faith Daily Gospel on DCF

ANG MABUTING BALITA ARAW-ARAW: “Matatag na Pananalig sa Diyos”

Photo Credit: portion89.rssing.com

 

 

Abril 24, 2019. Miyerkules, Oktaba sa Pasko ng Pagkabuhay. 

Salmo 105: Diyos ay dapat parangalan ng banal Niyang sambayanan. 

Unang Pagbasa: Gawa 3:1-10

Minsan, nagpunta sina Pedro at Juan sa Templo; alas tres ng hapon noon, ang oras ng pananalangin. Sa pintuan ng Templo na tinatawag na Pintuang Maganda ay may isang lalaking lumpo mula pa nang ito’y isilang. Dinadala ito sa Templo araw-araw upang mamalimos sa mga taong pumapasok doon.

Nang makita nito sina Pedro at Juan na papasok sa Templo, siya’y humingi ng limos. Tinitigan siya ng dalawa, at sinabi ni Pedro sa kanya, “Tingnan mo kami!” Tumingin nga siya sa kanila sa pag-asang siya’y lilimusan.
Ngunit sinabi ni Pedro, “Wala akong pilak o ginto, ngunit may iba akong ibibigay sa iyo. Sa pangalan ni Jesu-Cristong taga-Nazaret, tumayo ka at lumakad.”

Hinawakan niya sa kanang kamay ang lumpo at itinayo. Noon di’y lumakas ang mga paa at bukung-bukong ng lalaki; palukso itong tumayo at nagsimulang lumakad. Pumasok siya sa Templong kasama nila habang naglalakad, at lumulundag na nagpupuri sa Diyos.
Nakita ito ng lahat, at nang makilala nilang siya ang pulubing dati’y nakaupong namamalimos sa Pintuang Maganda ng Templo, namangha sila at nagtaka sa nangyari sa kanya.

Ebanghelyo: Lucas 24:13-35

Nang araw ding iyon, may dalawang alagad na naglalakad papuntang Emaus, isang nayong may labing-isang kilometro ang layo mula sa Jerusalem. Pinag-uusapan nila ang mga pangyayari.

Habang sila’y nag-uusap, lumapit si Jesus at nakisabay sa kanila, ngunit siya’y hindi nila nakilala na para bang natatakpan ang kanilang mga mata. Tinanong sila ni Jesus, “Ano ba ang pinag-uusapan ninyo?”

Tumigil silang nalulumbay, at sinabi ni Cleopas, “Ikaw lamang yata ang dayuhan sa Jerusalem na hindi nakakaalam sa mga pangyayaring katatapos lamang maganap doon.”

“Anong pangyayari?” tanong niya.

Sumagot sila, “Tungkol kay Jesus na taga-Nazaret, isang propetang makapangyarihan sa salita at gawa maging sa harap ng Diyos at ng mga tao.

Isinakdal siya ng aming mga punong pari at mga pinuno ng bayan upang mahatulang mamatay, at siya’y ipinako sa krus.

Siya pa naman ang inaasahan naming magpapalaya sa Israel. Hindi lamang iyan. Ikatlong araw na ngayon mula nang mangyari ito.

Nabigla kami sa ibinalita ng ilan sa mga babaing kasamahan namin. Maagang-maaga raw silang nagpunta sa libingan at hindi nila natagpuan ang kanyang bangkay. Nagbalik sila at ang sabi’y nakakita raw sila ng isang pangitain, mga anghel na nagsabing si Jesus ay buháy. Pumunta rin sa libingan ang ilan sa mga kasama namin at ganoon nga ang natagpuan nila, ngunit hindi nila nakita si Jesus.”

Sinabi sa kanila ni Jesus, “Hindi ba kayo makaunawa? Bakit hindi kayo makapaniwala sa lahat ng sinasabi ng mga propeta? Hindi ba’t kailangang ang Cristo ay magtiis ng lahat ng ito bago niya makamtan ang kanyang marangal na katayuan?”

At patuloy na ipinaliwanag sa kanila ni Jesus ang lahat ng sinasabi sa Kasulatan tungkol sa kanyang sarili, simula sa mga aklat ni Moises hanggang sa mga sinulat ng mga propeta.

Malapit na sila sa nayong kanilang pupuntahan at si Jesus ay parang magpapatuloy pa sa paglakad, ngunit siya’y pinigil nila. “Tumuloy ka muna rito sa amin. Malapit na ang gabi, dumidilim na,” sabi nila. Kaya’t sumama nga siya sa kanila.

Nang siya’y kasalo na nila sa pagkain, dumampot siya ng tinapay at nagpasalamat sa Diyos; pagkatapos, pinagpira-piraso iyon at ibinigay sa kanila.

Noon nabuksan ang kanilang mga mata at nakilala nila si Jesus, subalit siya’y biglang nawala sa kanilang paningin.

Nasabi nila sa isa’t isa, “Kaya pala nag-uumapaw ang ating pakiramdam habang tayo’y kinakausap niya sa daan at ipinapaliwanag ang mga Kasulatan!”

Agad silang tumayo at nagbalik sa Jerusalem. Naratnan nilang nagkakatipon doon ang labing-isa at ang ibang kasamahan nila.

Sinabi ng mga ito sa dalawa, “Totoo nga palang muling nabuhay ang Panginoon! Nagpakita siya kay Simon!”

At isinalaysay naman ng dalawa ang nangyari sa daan at kung paano nila nakilala si Jesus nang paghati-hatiin nito ang tinapay.

Pagninilay:

Gaya sa Banal na Misa, nabuksan ang mga mata ng dalawang alagad na ito nang ang tinapay ay pinagpira-piraso at ibinigay sa kanila. Ito nga ay ang mismong Banal na Katawan at Dugo ni Jesus. Minsan gaya ng dalawang disipulo na ito ay hindi natin mauunawaan ang mga nangyayari sa ating buhay. Minsan tayo ay madaling mabagabag kapag tayo’y naiiwan sa sarili nating pag-iisip at hindi ang pag-iisip ng Diyos.

Subalit sa lahat ng kaguluhang ito, ating tandaan, kung paanong ang Salita ng Diyos ay hindi nagbabago at nagsisilbing tagapag-alala sa atin kung sino ang Diyos at ano ang kanyang plano sa atin.

Siya ang pinakamakapangyarihan sa lahat kahit ano pa ang kasamaang nangyayari sa mundo, siya ang magtatagumpay sa lahat. Gaano man kahaba at kahirap ang dinadaan natin sa buhay, pakatandaan nating ang Jesus na nagpakasakit at namatay sa Krus at hindi nanatiling patay. Siya ay buhay. Siya ay bumangon mula sa pagkakamatay na higit na mas malakas kaysa dati.

Ganito rin ang mangyayari sa ating mga nagsisipagtiwala sa Panginoon. Kung kakapit tayo sa kanya’y maghirap man tayo saglit at mayroon mang mawala sa atin, lahat ito’y mapapalitan ng DIyos higit pa kaysa noong una. Gagawin niya tayong mas matibay, mas malakas at mas masigasig sa bawat pagsubok na nagdaraan at nalalagpasan sa atin. Handa ka na ba?

Pagnilayan natin ito. Happy Easter Wednesday po sa lahat!

Pagpalain nawa tayo ng Mapagmahal at Makapangyarihang Diyos ngayon at magpakailanman. Amen +

Maraming Salamat sa Inyong Pagsubaybay!

Tulungan ninyo kaming ipamahagi ang Salita ng Diyos sa pamamagitan ng pag-CLICK at SHARE nito. I-TAG na rin ang mga kaibigan sa post na ito!

Copyright Reflections Written By: FMM. FrancesMaryMargaret

Defend The Catholic Faith
Safeguards have been created to ensure the orthodoxy of the contents of our website. If, despite strictly adhering to the dogmas and magisterial authority of the Church, errors have been pointed out and proven, I will humbly submit to the authority of the Church.